d
r
e
a
m
Delight yourself in God & He will give you
the desires of your heart.
Psalm 37:4
-Nishyohseven-
Swimmer of her own thoughts. Writer of her dreams. Blogger of her journey.
A bipolar teenager who is attempting to inspire the world one blog entry at a time. She finds joy, stress and everything in between while trying to get a degree in Biology. She loves to dream and one of her dreams is to become a Pediatrician. She finds serenity with her creator. She's a proud ate to Nathaniel Josh and on her free time, she is a fan girl.
"Don't stop when you're tired; stop when you're done." ♥
the desires of your heart.
Psalm 37:4
profile
ramblings of a teenage girl
How beautiful you are,
my darling.
Song of Songs 1:15
-
Hindi pa man ako nabubuhay sa mundong ito, ang trabaho ng aking ama ay malayo sa kanyang pamilya. Marahil nasanay na akong minsan minsan ko lang nahahagkan ang kanyang mga kamay at minsan lang din niya akong naaakbayan habang kami'y magkasamang naglalakbay. Pero kahit ganon, hindi siya nag kulang sa kanyang mga paalala at walang araw na lumipas na hindi niya sa akin pinadama ang kanyang pagmamahal. Ang lagi pa nga niyang sinasabi sa akin: "Anak, nagttrabaho ako para sayo..kaya pagbutihin mo. Tutulungan kitang makamit ang mga pangarap mo."
Kahapon, umalis ang aking ama para magtrabaho ulit pagkatapos ng halos wala pang isang buwan ng kanyang bakasyon. Masaya ang mga nakaraang araw na kapiling ko siya. Naglakad kami at nagpunta sa mga pasyalang malapit sa aming tirahan. Kumain din kami sa iba't ibang restaurant dahil ang pag-kain ay isa sa mga aming paboritong bonding.
Sabi ko sa sarili ko kahapon, hindi na siguro ako masasanay sa pag alis ng isang taong pinakamamahal ko kahit alam kong babalik pa siya. Hanggang sa muli aking ama! :>
Wag mong kakalimutan na mahal na mahal kita ;)
my darling.
Song of Songs 1:15
Hindi talaga madaling magpaalam..
Monday, March 7, 2011 ( 11:34 AM )
Hindi pa man ako nabubuhay sa mundong ito, ang trabaho ng aking ama ay malayo sa kanyang pamilya. Marahil nasanay na akong minsan minsan ko lang nahahagkan ang kanyang mga kamay at minsan lang din niya akong naaakbayan habang kami'y magkasamang naglalakbay. Pero kahit ganon, hindi siya nag kulang sa kanyang mga paalala at walang araw na lumipas na hindi niya sa akin pinadama ang kanyang pagmamahal. Ang lagi pa nga niyang sinasabi sa akin: "Anak, nagttrabaho ako para sayo..kaya pagbutihin mo. Tutulungan kitang makamit ang mga pangarap mo."
Kahapon, umalis ang aking ama para magtrabaho ulit pagkatapos ng halos wala pang isang buwan ng kanyang bakasyon. Masaya ang mga nakaraang araw na kapiling ko siya. Naglakad kami at nagpunta sa mga pasyalang malapit sa aming tirahan. Kumain din kami sa iba't ibang restaurant dahil ang pag-kain ay isa sa mga aming paboritong bonding.
Sabi ko sa sarili ko kahapon, hindi na siguro ako masasanay sa pag alis ng isang taong pinakamamahal ko kahit alam kong babalik pa siya. Hanggang sa muli aking ama! :>
Wag mong kakalimutan na mahal na mahal kita ;)
Think of all the beauty still left around you
and be happy.
-Anne Frank
and be happy.
the other site
Send me some love!♥