Maraming beses na akong naharap sa ganitong pagkakataon. Madalas ang napipili ko ay yung pangalawa, maging isang maisip na tao. Hindi na maganda ang mundong ito, mahirap nang magtiwala sa mga nakapaligid sa iyo. Pero dumating ang punto sa buhay ko na naging isa akong napakabuting nilalang. Isinantabi ko ang lahat. Inisip ko lang yung nilalaman ng puso ko. Ang resulta? Nakatikim ako ng isang katutak na sermon mula sa aking mga magulang.

Ayaw ko na maglahad tungkol sa pangyayaring ito. Kahit papano naging masaya ako sa pagiging mabuti sa kapwa. Oo. Umabot na sa puntong naging "tanga" na ako pero naisip ko, mas matutuwa ang Diyos kung ito ang gagawin ko. Alam mo kung bakit? Tinuring ko na rin silang pamilya dahil iisa naman kami ng Diyos na sinasamba. Hindi ko alam, isa pala silang abusadong Kristyano. Mahirap mag husga. Alam kong wala akong karapatan. Pero sa pagkakataong iyon, naging ganun sila. Ah basta.

Natuto na ako ng leksyon. Magiging wise na lang ako. Ayaw ko man makasakit ng ibang tao, mas gugustuhin ko naman na masaya ang mga magulang ko. Sila ang aking pamilya. Mahal ko sila. Yun lang. Sniff.

Post A Comment?:)). [0]